Ga naar de inhoud

Die eerste streep zetten

Die eerste streep zetten… hoe moeilijk kan dat zijn? Veranderen, wie wil dat nu niet? We lezen boeken, volgen cursussen, maken plannen en zoeken eindeloos naar manieren om dingen anders te doen. Maar hoe vaak blijft het daarbij? Woorden op papier. Regels op een beeldscherm. Inspirerend, interessant… en toch komen we vaak niet verder dan dat.

Ons brein houdt ons namelijk graag veilig. Het oerbrein en emotiebrein fluisteren: “Blijf waar je bent, dit ken je. Hier ben je veilig. Wat als het misgaat? Wat als anderen kritiek hebben, anders over me oordelen of me buitensluiten? Wat als het niet lukt?” En dus stellen we uit. Morgen, later, een andere keer.

Ik zie het ook bij mijn zoon, die een enorm artistiek talent heeft. Hij kan de mooiste tekeningen maken, tot in de kleinste details. Maar die eerste streep? Die vindt hij vreselijk. Hij heeft een beeld in zijn hoofd, wil dat op de muur of op een doek zetten, en stelt het eindeloos uit. Tot we er samen over praten, en hij, vaak met tegenzin, toch die eerste lijn zet. En dan… verdwijnen de obstakels. Dan stroomt het. Dan kan hij door, alsof die drempel er nooit geweest is.

En dat is precies wat er bij ons allemaal gebeurt. Het is niet de hele reis die ons blokkeert, maar die eerste stap buiten de comfortzone. Ons brein kent de weg van gisteren, en dat voelt vertrouwd. Maar de weg van morgen? Dat is spannend, onbekend, misschien zelfs beangstigend.

De kunst is om te zeggen: “Ik weet nog niet hoe dit gaat uitpakken, maar ik mag nieuwe dingen ontdekken. Ik hoef niet meteen alles te kunnen. Ik zet die eerste streep, en daarna zie ik wel verder.”

Want uiteindelijk gaat het niet om lezen of leren alleen. Kennis wordt pas kracht als we het doen. Als we de woorden van papier tillen en ze in de praktijk brengen.

Ik heb zelf ook boeken gelezen, opleidingen gevolgd, aantekeningen gemaakt. En ik heb besloten dat ze geen woorden in mijn hoofd blijven. Ik maak ze van mij, door te doen. Door stappen te zetten, ook als ze spannend zijn.

Misschien herken jij dit ook? Dat gevoel dat je alles al “weet”, maar dat je nog wacht met die eerste streep? Dat je brein honderd uitvluchten verzint om het nog even uit te stellen? Misschien is vandaag de dag om die lijn te trekken. Niet morgen. Niet later. Vandaag.

En dan dit… Ik vind het spannend om hiermee naar buiten te komen. Lange tijd hebben we voor onszelf gehouden hoe goed de ABC Game Methode eigenlijk werkt. Hoe makkelijk we met deze methode toegang krijgen tot het brein, de sleutel tot écht leren en doen. De zwemwereld zit behoorlijk vast in patronen en stramienen. We hebben dat losgelaten. Door verschillende studies, pilots én onze eigen zwemschool zijn we tot nieuwe inzichten gekomen die wij met jullie willen delen.

Wij weten dat het anders kan. Deze methode voorkomt verloren lessen en helpt extreem bange kinderen sneller zelfvertrouwen te krijgen. Ook kinderen met verschillende breinen, neurodiversiteit, groeien hierdoor, simpelweg omdat ze meer eigenaarschap en autonomie ervaren. We hebben geheimen ontdekt die deuren openen in het brein. Maar dat betekent ook dat wij, samen met ons team, zichtbaarder moet worden en ja, dat vind ik spannend. Tegen de kinderen zeg wij altijd: “Dat is oké. Je mag het spannend vinden, hoe kan ik je helpen?” En nu zeg ik dat ook tegen mezelf. Want ook ik stel uit, ook ik voer discussies met dat stemmetje van ‘ja, maar…’. En ook ik mag het spannend vinden. En tóch ga ik het doen. Dus hier ben ik: hallo, ik ben Sylvia van Toorn, samen met Debby Struijs eigenaar van ABC Helden B.V. Ik zit al 45 jaar in het prachtige vak van zwemonderwijs, ben kindercoach en ken de spelregels van het brein. Mag ik ook weten wie jij bent?

En ja, misschien krijg ik te maken met toetsenbordhelden of mensen die anders denken dan ik. Dat mag. Iedereen mag zijn zoals die wil. Als je dit leest en het past niet bij jou, dan is dat helemaal oké. Wees wie je bent, maar vergeet niet dat ik dat ook mag zijn. Ik heb het recht om anders te denken en te zijn. Jij mag gewoon doorscrollen en er niets mee doen. Onze ervaringen hoeven niet overeen te komen. Je moet niks, je mag. Autonomie en eigenaarschap is waar Debby en ik in geloven, en waar wij als team voor staan.

Doe jij met me mee? Zet jij ook die eerste stap respectvol naar jezelf én naar anderen? Onze eerste stap waren de breintypekaarten, maar er komt meer. We gaan het doen! En zodra die eerste lijn is gezet, gaat het stromen. Ga jij mee met de stroom en stap jij met ons over de drempel? Volg ons voor nieuwe inzichten en belevenissen.